Türk Halk Müziğinin Tarihsel Gelişimi
Türkiye''nin çeşitli yörelerinde farklı ağızlar ve formlarda söylenen Türkçe yöresel etnik müziklerin tümü Yapısal olarak Folklorun bir parçasıdır
Türk halk müziği, kısaca (THM) sözlü halk müziği ve sözsüz halk müziği olmak üzere ikiye ayrılır Sözlü halk müziğine genel olarak türkü adı verilir Sözsüz halk müziği ise düzenli yöresel çalgı ezgileridir
Türk halk müziği kapsamında dikkate alınan eserler, klasik ve modern olmak üzere ikiye ayrılır:
• Klasik Türk halk müziği, çeşitli yörelerden derlenmiş birçoğu anonim olan türkülerden ve sözsüz halk müziklerinden oluşur Anonim eserlerin sözü ve bestesinin kime ait olduğu bilinmez ve yöreye mal olmuştur
• Modern Türk halk müziği ise, 1970''li yıllardan sonraki dönemde eski yöresel müzik kalıpları örnek alınarak oluşturulmuş, sözü ve bestesi belli olan halk müzikleridir
Türk halk müziği''nde çalınan çalgılar yöreye göre değişmekle birlikte temel çalgılar; bağlama, davul, zurna, klarnet ve darbuka''dır Bunun dışında yöreye özgü sazlar bulunmaktadır Örneğin kemençe Doğu Karadeniz; sipsi Teke yöresi'' nde sıklıkla görülen bir çalgıdırTürk halk müziği, halk oyunları ve halkbilim ile de yakından ilgilidir
TRT kurulduğu yıllardan itibaren yöre yöre araştırma yaparak; pek çok anonim türküyü kaynağından derlemiş ve arşivlemiştir Bu türküler, THM'' nin temel kaynaklarıdır Öte yandan, yöresel sanatçılar da yörelerindeki unutulmuş veya unutula gelen türkülerin pek çoğunu kayda geçirmişlerdir
Türk halk müziği genel itibariyle şu yörelere ayrılır:
Karadeniz, Trakya, Ege, Teke, Doğu Anadolu, İç Anadolu, Kafkas Bunun dışında genel karakteristiğine göre; bektaşi, horon, halay, teke, zeybek gibi türlere ayrılır Ayrıca il bazında türküler kategorilendirilmiştir