Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk, sadece büyük bir devlet adamı değil, aynı zamanda sanata, kültüre ve özellikle müziğe derin bir tutkuyla bağlı, çok yönlü bir liderdi. Onun müziğe olan ilgisi, kişisel zevklerinin ötesinde, Türk kültürünü anlama ve yaşatma çabasının da önemli bir göstergesiydi. Atatürk'ün sevdiği müzikler arasında hem Klasik Türk Sanat Müziği eserleri hem de halkımızın ruhunu yansıtan, köklü Türk Halk Müziği örnekleri önemli bir yer tutuyordu.
Atatürk'ün "Klasik Türk Halk Müziği" olarak nitelendirilebilecek tercihlerine baktığımızda, özellikle Anadolu'nun ve Balkanlar'ın çeşitli yörelerinden beslenen, nesilden nesile aktarılmış türkülerin onun kalbinde özel bir yeri olduğunu görürüz. Bu türküler, onun milli kimlik bilincini pekiştiriyor, halkıyla olan bağını güçlendiriyor ve geçmişin derinliklerinden gelen seslerle ona huzur veriyordu. Özellikle Balkanlar'da, yani Rumeli topraklarında geçen gençlik ve askerlik yılları, onun bu bölgenin türkülerine olan sevgisini derinden etkilemiştir.
Atatürk'ün en çok sevdiği ve sıkça dinlediği, hatta bazen bizzat eşlik ettiği Klasik Türk Halk Müziği eserlerinden bazıları şunlardır:
- Rumeli Türküleri: Bu türküler, onun askerlik hatıralarını canlandırdığı için ayrı bir öneme sahipti. "Manastırın Ortasında Var Bir Havuz", "Çanakkale Türküsü" (ki bu türkü, Çanakkale Savaşı'nın destansı ruhunu yansıttığı için onun için çok kıymetliydi), "Vardar Ovası" ve "Bülbülüm Altın Kafeste" gibi eserler, sıkça dinlediği ve hatta bazen kendisinin de söylediği türkülerdendi. Bu türküler, onun gençlik yıllarını, savaş anılarını ve vatan toprağına olan derin sevgisini çağrıştırıyordu.
- Anadolu Türküleri: Atatürk, Anadolu'nun dört bir yanından gelen zengin halk müziği mirasına da büyük değer verirdi. Yöresel ezgiler, saz ve bağlama eşliğinde söylenen türküler, onun kültürel çeşitliliğe verdiği önemin bir göstergesiydi. Her ne kadar Rumeli türküleri ön planda olsa da, Anadolu'nun farklı bölgelerinden gelen ve halkın duygu dünyasını yansıtan birçok türküyü de severek dinlerdi.
Atatürk'ün müziğe olan bu derin tutkusu, onun sadece bir devlet adamı değil, aynı zamanda halkının kültürüne ve sanatına sahip çıkan bir aydın olduğunu da gösterir. O, müziği sadece bir eğlence aracı olarak görmemiş, aynı zamanda milli birliği pekiştiren, kültürel kimliği güçlendiren ve geçmişle gelecek arasında köprü kuran önemli bir unsur olarak değerlendirmiştir. Bu nedenle, onun sevdiği türküleri bilmek, hem Atatürk'ü daha iyi anlamamıza hem de Türk Halk Müziği'nin zenginliğini keşfetmemize yardımcı olur.