Tanzimat Fermanı ile Islahat Fermanının ortak özelliği, Osmanlı Devleti'nin sosyal ve hukuki düzenlemeler yapmak üzere ilan edilen yenilikçi fermanlar olmasıdır. Her iki ferman da Osmanlı'nın iç işlerinde düzenlemeler yapmayı ve halkın haklarını iyileştirmeyi hedeflemiştir.
Bununla birlikte, Tanzimat Fermanı (1839) daha çok hukuki eşitlik ve merkezi otoritenin güçlendirilmesi üzerine yoğunlaşırken, Islahat Fermanı (1856) özellikle gayrimüslim tebaanın haklarının genişletilmesi ve sosyal yapıdaki reformları içerir.
Özetle, her iki ferman da Osmanlı iç işlerine yönelik reformlar getirmiştir ancak Osmanlı'nın iç işlerine doğrudan bir dış müdahale olarak değerlendirilemezler.