Orta Asya Türk devletlerinde yaşam tarzı, temel olarak coğrafi koşulların ve geçim kaynaklarının etkisiyle şekillenmiştir:
- Ekonomik Hayat: Türklerin en önemli geçim kaynağı hayvancılıktır (özellikle at ve koyun). Atı evcilleştiren ilk toplum olan Türkler, hareketli yapılarını at ile pekiştirmişlerdir. Uygurlardan itibaren yerleşik yaşam başlamış, tarım temel ekonomik uğraş olmuştur. Ayrıca İpek Yolu üzerinde ticaret yapılmış, Göktürkler döneminde ortak pazar şehirleri kurulmuştur. Uygurlar döneminde ticaret büyük gelişme göstermiş ve kağanın mührü bulunan bez parçaları (kamdu) para olarak kullanılmıştır.
- Ordu ve Yaşam Tarzı: Geniş bozkırların ortasında her an saldırıya açık bir coğrafyada yaşayan Türkler mücadeleci ve savaşçı bir karakter kazanmıştır. Askerlik bir meslek olarak görülmemiş, kadın erkek herkes düşmana karşı koyduğu için Türkler "ordu - millet" olarak nitelendirilmiştir. İlk düzenli Türk ordusu Mete Han tarafından onluk sistem şeklinde kurulmuştur.
- Din ve İnanış: İslamiyet öncesinde en yaygın din Gök-Tanrı inancı idi. Göçebe yaşam tarzı nedeniyle tapınak yapımı görülmemiştir. Ölülere saygı duyularak yuğ törenleri düzenlenmiş, ölüler eşyalarıyla birlikte kurgan adı verilen mezarlara gömülmüştür. Uygurlar ise Maniheizm dinini benimseyerek yerleşik hayata geçmiş, tarımla uğraşmış ve tapınak yapımına önem vermişlerdir.