Türkçede her hecede tam olarak bir ünlü (sesli harf) bulunur. Ne eksik ne fazla.
Bu yüzden bir kelimenin hece sayısı, içindeki ünlü sayısına eşittir. Heceleri saymak için ünlüleri saymak yeterlidir:
- ki-tap → 2 ünlü (i, a) → 2 hece
- o-kul → 2 ünlü (o, u) → 2 hece
- a-ra-ba → 3 ünlü (a, a, a) → 3 hece
- göz → 1 ünlü (ö) → 1 hece
- bil-gi-sa-yar → 4 ünlü → 4 hece
Türkçedeki hece çeşitleri (ü: ünlü, s: ünsüz):
- ü → o, a, e (a-ra)
- üs → al, ok, ev
- sü → ne, bu, ka (ka-pı)
- süs → kar, göz, tek
- üss → ilk, üst, alt
- süss → kork, renk, türk
Görüldüğü gibi ünsüz sayısı değişebilir, ama ünlü her zaman bir tanedir.
Not: Türkçe kelimelerde iki ünlü yan yana gelmez. "saat", "şiir", "kanaat" gibi kelimelerde iki ünlü yan yana görünür; bunlar Türkçeye başka dillerden girmiş kelimelerdir ve yine her ünlü ayrı bir hece oluşturur (sa-at, şi-ir).