Atatürk boş zamanlarında gidip dinlenebileceği bir kulübe yapmak istiyordu. Bunun için istediği alandaki söğütlerin kesilmesi gerekiyordu. O bunu kabul etmedi, "Benim rahatım için bunları mı keseceksiniz?" diyerek itiraz etti. Israrlara karşın kesilmelerine izin vermedi. Bir şartı vardı: Söğütler kökünden sökülüp başka alana dikilecekti. Herkes yaşamayacaklarını iddia etse de Atatürk inandı. Kulübesi bittiğinde söğütler yeni yerlerine çoktan dikilmiş, yaşamaya başlamışlardı.
(Kaynak: Büyük Atatürk'ten Küçük Öyküler 2)