Düz yazıda, cümlelerin ya da bir cümle içinde birden çok sözcüğün sonlarındaki ses benzerliğine “seci” denir.
NOT: Seci, düz yazıda (nesirde) kullanılan kafiyedir.
İlâhi, kabul senden, red senden; şifâ senden derd senden… İlâhi, iman verdin, daim eyle; ihsan verdin, kaim eyle.
İlâhi her neyi gülzâr ettinse anı ittim, ilâhi elime her ne sundunsa anı tuttum; ilâhi gönlüm oduna ne yaktınsa o tüter, ilâhi vücudum bahçesine ne diktinse o biter.
İlâhi! Dil verdin, zikrinden ayırma; gönül verdin fikrinden çevirme.