Kütle çekim kuvveti, gezegenin kütlesi ve yarıçapı gibi özelliklere bağlı olarak değişir. Genel olarak, bir gezegenin büyüklüğü (özellikle kütlesi) arttıkça, yüzeyindeki kütle çekim kuvveti de artar. Ancak bu kuvvet, yalnızca gezegenin büyüklüğüne değil, aynı zamanda gezegenin yarıçapına (yani büyüklüğünün mekânsal genişliğine) bağlıdır.
Kütle çekim kuvveti, Newton'un evrensel çekim kanununa göre hesaplanır:
F = G × m1 × m2/r2
Burada;
- F : Kütle çekim kuvveti,
- G : Evrensel çekim sabiti,
- m1 : Gezegenin kütlesi,
- m2 : Cisme ait kütle,
- r : Gezegenin merkezinden cisme olan uzaklık (genellikle gezegenin yarıçapı).
Yani aynı cisim, daha büyük kütleye sahip ve daha küçük yarıçapa sahip gezegenlerde daha fazla kütle çekim kuvvetine maruz kalır. Örneğin, Dünya'daki kütle çekim kuvveti, Ay'daki kuvvetten daha fazladır, çünkü Dünya daha büyük bir kütleye sahiptir.