Türkçe kurallarına göre bir sözcükte iki ünlü yan yana gelmez. Araya kaynaştırma harfi girer. Türkçede dört tane kaynaştırma harfi vardır diye bilinir:
ş, s, n, y
Bunlardan ş,s ve n nin her birinin özel kullanım yerleri vardır.Her zaman geçerli olan gerçek kaynaştırma ünsüzü : y dir.
ş ;
* Üleştirme sayı sıfatlarında kullanılır.
Örnek:
İki-ş-er
altı-ş-ar
yedi-ş-er
s ;
* Üçüncü tekil şahıs iyelik ekinden önce kullanılır. Daha çok isim tamlamalarında tamlanan görevindeki sözcükte görülür.
Örnek:
Çocuğun oda-s-ı
Balığın koku-s-u
Not: Ancak “su” ve “ne” kelimeleri bu kurala uymaz.
Örnek:
Yemeğin su-y-u yok.
Çocuğun ne-y-i kaybolmuş
örneklerinde olduğu gibi…
n ;
* Zamirlerden sonra ek geldiğinde kullanılır.
Örnek:
O-n-a haber verin.
Bu-n-u biliyoruz.
* İyelik eklerinden sonra hal eki gelirse kullanılır.
Örnek:
Çocuğun kitabı-n-ı almışlar.
Fakirin evi-n-i yıkmışlar.
* İlgi eklerinden önce kullanılır.
Örnek:
Soba-n-ın kapağı düşmüş.
Sene-n-in sonu geldi.
Kasaba-n-ın sıcağı çok bunaltıcı.
y kaynaştırma harfi :
Yukarıdaki kuralların dışında olan her yerde “y” kaynaştırma harfi kullanılır.
Örnek:
Oda-y-a girdim.
Üşü-y-erek uyandım.
Ağla-y-anı tanıyorum.
Not: Kaynaştırma harfleri aslında iki ünlü arasında kullanılır. Ancak bazen iki ünlü arasına gelmediği halde de kullanıldığı olur. Özellikle “ile, idi, imiş, ise” gibi sözcükler ünlüyle biten bir sözcüğe eklendiğinde baştaki “i” ünlüsü düşer ve yerine “y” kaynaştırma harfi gelir.
Örnek:
silgi > silgiyle
soba > sobayla
hasta > hastaydı
kısa > kısaymış
bitti > bittiyse