Demir veya çelik, soğukken döverek biçimlendirildiğinde çok emek ve zaman gerektirir ve çatlayıp kırılabilir. Ancak metal, dövülmeden önce akkor dereceye kadar ısıtıldığında yumuşar, macun kıvamına gelir ve kolayca biçimlendirilebilir.
Eskiden demirciler kor halindeki demiri örs üzerine koyup çekiçle döverlerdi. 1839'da İskoçyalı mühendis James Nasmyth'in buhar gücüyle çalışan mekanik bir çekiç (buharlı şahmerdan) icat etmesiyle, gemilerin pervane milleri ve büyük motorların krank milleri gibi büyük boyutlu makine parçaları yapılabilmiştir.
Dövme tekniğiyle yapılan demir ve çelik parçalar, erimiş metalin kalıba dökülmesiyle elde edilen dökme parçalardan daha dayanıklı ve daha az gevrektir. Seri üretimde kütük adı verilen büyük çelik kütleleri akkor dereceye kadar ısıtıldıktan sonra örs üzerine konur ve serbestçe düşen bir çekiç yardımıyla biçimlendirilir. Metale asıl biçimini veren, örs ile çekice takılan kalıplardır. Bu sert çelik kalıplar yüksek maliyetlidir ancak uzun süre kullanılabilir.
Büyük dövme parçalar çekiç yerine presle dövülerek yapılır. Makas, çekiç başı, kerpeten, pense, cıvata, somun, krank mili ve supap gibi el aletleri ve motor parçaları kalıpta dövme presiyle biçimlendirilir. Dövme parça sonradan başka bir parçayla birleştirilecekse, tam istenen boyutlarda olması için gerekenden biraz büyük yapılır ve takım tezgâhında işlenerek istenen boyuta getirilir.