Türklerin fiziki özellikleri olan çekik gözlülük, çıkık elmacık kemikli, esmer tipoloji tarih içinde değişmiştir. Dedelerin adları genellikle torunlara verilir ve pek çok yörede her adın bir sıfatı vardır. Günlük hayatta milli takvim kullanılmakla birlikte kültürel hayat Müslümanlık medeniyetiyle iç içe olduğundan hicri takvim adları da yaşatılmakta; Recep, Şaban, Ramazan adları hem ad olarak konulmakta hem de günlük dini yaşayışta kullanılmaktadır.
Türkler Avrasya coğrafyasına yayılmışlar ve Anadolu'ya göç etmişlerdir. Çadır yerleşiminden kent yerleşimine geçen Türkler; ahşap evlerden apartmanlara ve sitelere çevrilen kent kültürüne, geniş aileden çekirdek aileye geçiş yapmışlardır. Ev dekorasyonunda kilimden halıya, sedirden mobilyaya, sandalyeden koltuğa, tahta pencereden pimapen pencereye değişimler yaşanmıştır.
Batılı giyim kuşam yaygın olmasına rağmen eski giyim kültürü devam etmektedir. Ayrıca yaşamın pek çok alanında değişimler ve gelişmeler görülmüştür:
- Isıtma sistemi: Ocak ve mangal düzeninden kalorifer ve doğalgaz düzenine geçilmiştir.
- Ulaşım: Eşek ve attan arabaya geçilmiştir.
- Yemek ve içecek kültürü: Yemek kültürü et merkezli olup ot, süt, ekmek, bal, balık, yumurta, yoğurt temeldir; siniden masaya, şerbetten meyve suyuna ve bozadan kolaya geçilmiştir.
- Temizlik ve sağlık kültürü: Hamamdan saunaya, dere kenarı yıkamadan çamaşır makinesine, teldolaptan buzdolabına geçilerek gelişim sağlanmıştır.