Sesi bir yerden başka bir yere iletme görevi açısından Alexander Graham Bell’in 1867 yılında yaptığı telefon, mikrofonun ilk başarılı örneği olarak kabul edilebilir. Bu ilk mikrofonda, lastik bir diyagram, çok ince bir demir plakanın üzerine yerleştirilmişti. Plakanın altında da bir elektromıknatıs vardı. Konuşmacının sesi diyaframı, dolayısıyla da demir plakayı titretiyordu. Bu titreşim, elektromıknatıs tarafından değişik yüksekliklerde algılanıyor ve teller aracılığıyla vericiye aktarılıyordu. Vericide, akım yeniden ses dalgalarına dönüşüyordu. 1817 yılında Thomas Edison, çok daha duyarlı bir mikrofon geliştirdi. 1923 yılında, Almanya’da mikrofonun duyarlılığını artırıcı bazı gelişmeler sağlandı.