Türklerin geçmişten günümüze kadar kullandığı başlıca alfabeler şöyledir:
- Göktürk (Orhun) alfabesi: Otuz sekiz harften meydana gelir. Dördü sesli olup, sekiz sesi karşılar, gerisi sessizdir. Sağdan sola doğru yazılır. Hunlar, Göktürkler ve sathi olarak da Asya ve Avrupa’ya yayılan Türk kavimleri tarafından kullanılmıştır.
- Uygur alfabesi: On sekiz işaretten meydana gelir. Dördü sesli, gerisi sessizdir. Harfler umumiyetle birbirine bitişiktir ve sağdan sola doğru yazılır. Sekizinci asırdan on ikinci asra kadar yaygın, on beşinci asra kadar mevzii bir şekilde görülmüştür.
- Arap-İslam alfabesi: Türklerin topluca İslamiyet'i kabulünden sonra geniş bir sahada bütün Türk-İslam devletleri tarafından kullanılmıştır. Türklerin kullandığı İslam harfleri otuz bir ile otuz altı harften meydana gelir ve sağdan sola doğru yazılır.
- Kiril alfabesi: Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği hudutları içinde yaşayan Türkler tarafından kullanılmaktadır. Suni bir Slav alfabesidir, otuz sekiz harftir; on biri sesli, gerisi sessizdir. Soldan sağa doğru yazılır.
- Latin alfabesi: 1925 yılında ilk defa Azeri Türklüğü tarafından kullanılmış, 1928'de Türkiye'de kullanılmaya başlanmıştır. Günümüzde Türkiye ve Avrupa Türkleri kullanır. Latin asıllı yirmi dokuz harften meydana gelir; sekizi sesli, gerisi sessizdir.
Ayrıca Türkler; Orhun-Türk, Uygur-Sogd, Arap-İslam, Kiril-Slav ve Latin alfabelerinden başka Sogd, Mani, Brahmi, Süryani, Rum, Slav vb. gibi alfabeleri de kısmen kullanmışlardır.