Cennet Obruğu: 90 m. derinliğinde bir çukur olup, üçüncü jeolojik zamanın miosen çağında bir yeraltı deresinin kalker tabakası içerisinde yaptığı erozyon sonucunda tavanın göçmesi nedeniyle meydana gelmiştir. Denizden yüksekliği 135 m. olan bu çöküntü içine, Romalılar devrinden kalma antik bir merdivenle inilmektedir. İçinin yemyeşil oluşu ve dibinde akarsuyun bulunuşu nedeniyle bu adı almıştır. Cennet göçüğünün içine çok tanrılı dönem tapınma mağarasının tam ağzında, başarı simgesi olarak bir kilise yapılmış olup, kilisenin giriş kapısı üzerindeki dört satırlık yazıttan bu kilisenin Paulus adında iyiliksever bir dindar tarafından Meryem Ana'ya adak olarak yaptırıldığı anlaşılmaktadır.
Cehennem Obruğu: Tıpkı Cennet obruğu gibi miosen devrine ait kalkerler içinde alttan bir yeraltı deresinin yaptığı erozyonla tavanın göçmesi sonucu oluşmuştur. 50x75 m. boyutlarında ve elips biçimindedir. Cennet obruğu’na nazaran daha dar ve diktir. Tavanın göçmesi sonucu obruğun dibine yığılan molozlar, batıdan doğuya doğru yaklaşık 30 derecelik bir eğimle alçalmaktadır.