Çanakkale Savaşı, I. Dünya Savaşı sırasında 1915-1916 yılları arasında Gelibolu Yarımadası'nda Osmanlı İmparatorluğu ile İtilaf Devletleri arasında yapılan deniz ve kara muharebeleridir. İtilaf Devletleri, Osmanlı'nın başkenti İstanbul'u ele geçirip Çanakkale Boğazı'nın kontrolünü almak ve Rusya ile güvenli bir tarımsal ve askeri ticaret yolu açmak amacıyla saldırıya geçmişlerdir. Ancak Osmanlı kuvvetleri, özellikle Mustafa Kemal Paşa'nın liderliğinde, bu saldırıları başarılı bir şekilde püskürtmüş ve İtilaf Devletleri ağır kayıplar vermiştir.
Osmanlı İmparatorluğu, Almanya ile 1 Ağustos 1914'te ittifak antlaşması imzalamış, ancak savaş girişini başlangıçta ertelemeye çalışmıştır. Fakat 27 Ekim 1914'te Osmanlı donanmasına bağlı gemilerin Rus limanlarını bombalaması üzerine Rusya, Osmanlı'ya savaş ilan etmiştir.
İtilaf Devletleri, Birleşik Krallık Donanma Bakanı Winston Churchill'in planıyla 1915 Şubat ayında Çanakkale Boğazı'na donanmayla geniş çaplı saldırılar başlatmıştır. 18 Mart 1915'teki en güçlü saldırı deniz kuvvetleri tarafından yapılmış ancak ağır kayıplar verilince deniz harekatı sonlandırılmıştır.
Deniz harekatının başarısız olmasının ardından, kara harekatı planlanmış, 25 Nisan 1915'te İngiliz ve Fransız kuvvetleri Gelibolu Yarımadası'nın çeşitli noktalarında karaya çıkarılmıştır. Osmanlı savunması çok güçlü olmuş, özellikle Mustafa Kemal'in düzenlediği karşı taarruzlar ile İngiliz ve Anzak kuvvetlerinin ilerleyişi durdurulmuştur.
6 Ağustos 1915'te Suvla Koyu'na yeni bir çıkarma yapılmış, ancak Osmanlı savunması sürmüştür. Mustafa Kemal'in Birinci ve İkinci Anafartalar Muharebeleri ile yaptığı karşı taarruzlar ardından İtilaf kuvvetleri 1915 Aralık ayında çekilmek zorunda kalmıştır. Savaş her iki taraf için de ağır kayıplarla sonuçlanmıştır.