Yüklem
Cümledeki işi, hareketi, yargıyı bildiren çekimli unsura yüklem denir. Yüklem, cümlenin temel ögesidir; yüklem olmadan cümle de oluşmaz.
Özne
Yüklemin bildirdiği iş, oluş ya da durumu yapan veya cümledeki olanı karşılayan ögeye özne denir. Cümlenin temel ögesidir ancak her cümlede bulunmak zorunda değildir. Özne, yükleme sorulan “kim, ne?” soruları ile bulunur.
Tümleç (Dolaylı Tümleç)
Cümlede yaklaşma, bulunma, uzaklaşma bildiren, yüklemi yer anlamıyla tamamlayan ögedir. “-e, -de, -den” ekleriyle oluşan sözcük veya sözcük gruplarıdır. Yükleme sorulan “kime, kimde, kimden; nereye, nerede, nereden; neye, neyde, neyden?” gibi sorularla bulunur.