Cr sembolü ile gösterilen krom, cilalı parlaklığı ile beyaz-mavi renkte, sert bir metaldir. Periyodik sistemin VI B sütununda bulunan bir geçiş elementi olup atom numarası 24, atom ağırlığı ise 51,996’dır. Louis Nicolas Vauquelin tarafından 1797 yılında kurşun kromattan elde edilmiştir. İsmi, krom bileşiklerinin çoğunun renkli olması dolayısıyla Yunanca renkli manasına gelen chroma kelimesinden türetilmiştir.
Krom elementinin temel özellikleri ve kullanım alanları şu şekildedir:
- Fiziksel Özellikleri: Yoğunluğu 6,9 g/cm³’tür. Erime noktası 1550°C, kaynama noktası 2482°C’dır. Düşük sıcaklıkta kırılgan olmasına rağmen korozyona dayanıklıdır ve 325°C civarında kolaylıkla işlenebilir. Tabiatta serbest hâlde bulunmaz; yerkabuğundaki volkanik kayaların yaklaşık %0,037&rsquosini teşkil eder. En önemli ticari ve doğal kaynağı demir kromit mineralidir.
- Kimyasal Özellikleri: Tabii olarak kütle numarası Cr 50, Cr 52, Cr 53 ve Cr 54 olan dört izotopu bulunur (en bol olanı Cr 52&rsquodir). Yükseltgeme hâli (0)&rsquodan (6+)&rsquoya kadar değişir; en çok bulunan yükseltgenme basamakları 2+, 3+ ve 6+&rsquodır. Normal şartlarda sulu hidroklorik asit ve sülfürik asitte çözünürken, konsantre nitrik asit, hidrojenperoksit veya kuvvetli oksitleyici bir maddeyle muamele edildiğinde pasif hâle geçer ve sulu asitlerde çözünmez.
- Kullanım Alanları: Metalurjide sert ve dayanıklı alaşımların yapımında ile kimya sanayiinde kullanılır. Demir ile olan alaşımı (ferro-krom demir veya çelik) çelik bilye, çelik zırh, uçak sanayii ile çatal, kaşık ve bıçak yapımında değerlendirilir. %10&rsquodan fazla krom içeren paslanmaz çelikler korozyona, oksidasyona ve birçok kimyasal maddenin etkisine dayanıklıdır. Ayrıca otomobil tamponu ve kapı kolları gibi parçaların krom kaplanmasında, piston, gömlek ve segman kaplamalarında, gaz türbini rotor kanatlarında ve nikel-krom çeliklerinden yapılan elektrik rezistanslarında kullanılır.
Yakutun kırmızı rengi, zümrütün yeşil rengi ve diğer birçok mineralin rengi de çeşitli krom oksitlerinden gelmektedir.