Aristo'ya göre yerin üst katmanları, yani gökyüzü ve göksel cisimler, evrenin "üst katmanı" olarak kabul edilir. Bu üst katmanda yıldızlar ve gezegenler bulunur ve bu cisimler sabit hızla kusursuz daireler çizerek hareket ederler. Aristo, evreni iki katmana ayırır: biri yeryüzüne en yakın olan ve doğal ve zorunlu hareketlerin geçerli olduğu "alt katman" (ay altı âlem), diğeri ise dairesel hareketlerin olduğu "üst katman"dır. Üst katmandaki bu göksel cisimler değişmez ve mükemmel hareket halindedirler. Aristo’nun evren anlayışında, alt katmandaki elementler (ateş, hava, su, toprak) kendi doğal yerlerine hareket ederken, üst katmandaki gökyüzü cisimleri sonsuzluk ve değişmezlik içinde mükemmel bir düzen sergiler.