Türk Beşleri şu beş besteciden oluşur:
- Cemal Reşit Rey (1904–1985)
- Ulvi Cemal Erkin (1906–1972)
- Hasan Ferid Alnar (1906–1978)
- Ahmed Adnan Saygun (1907–1991)
- Necil Kâzım Akses (1908–1999)
Neden birlikte anılırlar? Beşi de Cumhuriyet'in ilk kuşağındandır, müzik eğitimlerini Avrupa'da almış ve döndüklerinde Türkiye'de konservatuvarların, orkestraların ve müzik eğitiminin kurulmasında görev almışlardır. Ortak amaçları, Türk halk müziğinin ve makam geleneğinin ezgilerini Batı müziğinin çok sesli tekniğiyle birleştirmekti.
Öne çıkan eserleri:
- Ahmed Adnan Saygun: Yunus Emre Oratoryosu — en bilinen eserlerdendir.
- Ulvi Cemal Erkin: Köçekçe — halk dansı ezgilerinden yola çıkan orkestra eseri.
- Cemal Reşit Rey: Çelebi ve Lüküs Hayat gibi operetler.
- Hasan Ferid Alnar: Kanun Konçertosu — kanunu senfoni orkestrasıyla buluşturur.
- Necil Kâzım Akses: Ankara Kalesi senfonik şiiri.
Bu adlandırma, 19. yüzyılda kendi halk müziklerini çok sesli müzikle buluşturan "Rus Beşleri" topluluğuna benzetilerek verilmiştir. Besteciler kendilerini böyle adlandırmamış; ad sonradan müzik yazarları tarafından kullanılmıştır.