İnsanoğlu başlangıçtan bu yana yıldızlara ve güneşe bakarak zamanı anlamaya ve hesaplamaya çalışmıştır. İlk olarak yağmurun, karın, soğuğun ve sıcağın zamanını bilmek yeterliyken, mevsimler hasat, göç ve barınma zamanını belirliyordu. Gittikçe daha küçük zaman birimlerine ihtiyaç duyan insan, yılı aylara ve haftalara bölmüştür. Günü daha küçük zaman birimlerine ayırma ihtiyacı, geceyi gündüze benzer kılma çabalarıyla ortaya çıkmıştır. Dakika ve saniyeler çağdaş dönemlerin ürünü olmakla birlikte, günü ilk bölenler ve zamanı ölçmeye başlayanlar Sümerlerdir. Bu çabalar Mısırlılarla devam etmiş, Yunanlılar ve Romalılarla iyice gelişmiştir.