Ahenk, bir eserde renk, biçim, çizgi ve dokuların birbirini destekleyerek uyumlu bir bütün oluşturmasıdır. Dereceleme, bir görsel özelliğin küçükten büyüğe, açıktan koyuya veya seyrekten sıka doğru düzenli biçimde değişmesidir; bu değişim hareket ve derinlik etkisi yaratabilir. Orantı ise bir parçanın başka parçalara ve eserin bütününe göre ölçü ilişkisidir. Dengeli orantı anlatımı güçlendirir; bilinçli orantı değişiklikleri ise vurgu oluşturabilir.