Kınalı Hasan, Çanakkale Savaşı'nın destansı sayfalarında adı altın harflerle yazılan, fedakarlığın ve vatan sevgisinin en dokunaklı sembollerinden biridir. O, henüz gencecik bir delikanlıyken, Anadolu'nun ücra bir köyünden, annesinin duaları ve alnına yaktığı kınayla cepheye koşan binlerce Mehmetçikten sadece biriydi. Annesi, onu askere gönderirken alnına kına yakmıştı. Bu kına, eski Türk geleneklerinde derin ve kutsal anlamlar taşırdı: Kurbanlık hayvanlara yakılan kına gibi, oğlunu vatana kurban etme; gelinlere yakılan kına gibi, şehitlik mertebesiyle "şehadet şerbetini içip vatanla evlenme"; hacılara yakılan kına gibi, kutsal bir göreve gitme. Bu kına, Kınalı Hasan'ın sadece annesinin değil, tüm milletin ona yüklediği kutsal görevin ve adanmışlığın bir işaretiydi. Çanakkale Cephesi'nde düşmana karşı büyük bir cesaretle savaşan Kınalı Hasan, arkadaşlarına yazdığı mektuplarda annesine olan özlemini ve vatanına olan bağlılığını dile getirmiştir. Mektuplarından birinde, annesine "Alnımdaki kına bitmeden şehit olursam hakkını helal et" dediği rivayet edilir. Kahramanca çarpışırken, çok genç yaşında şehit düşerek adını Türk tarihine altın harflerle yazdırmıştır. Annesinin alnına yaktığı kına, onun şehadet mührü olmuştur. Kınalı Hasan'ın hikayesi, Çanakkale Savaşı'nda sergilenen eşsiz direnişin, fedakarlığın ve vatan sevgisinin ölümsüz bir örneğidir. O, sadece bir asker değil, aynı zamanda Türk gençliğinin vatan uğruna neleri göze alabileceğinin, inancının ve cesaretinin yaşayan bir hatırasıdır. Onun destanı, gelecek nesillere ilham vermeye, vatan bilincini ve milli ruhu canlı tutmaya devam etmektedir.