Parantez sırası: isim, sıfat, zamir, edat, bağlaç.
1. Çalışkan öğrenci, kitabı öğretmeni için getirdi ama onu unuttu. (öğrenci; çalışkan; onu; için; ama)
2. Küçük çocuk, oyuncağı kardeşi için sakladı ve onu verdi. (çocuk; küçük; onu; için; ve)
3. Yeni defter, öğretmen için masada kaldı fakat o onu aldı. (defter; yeni; o; için; fakat)
4. Uzun yolculukta, annem için kitabı sen aldın ama ben okumadım. (yolculuk; uzun; sen; için; ama)
5. Güzel resim, arkadaşım için hazırlandı ve biz onu astık. (resim; güzel; biz; için; ve)