İnsanın bir toplum içinde yaşamasının nedeni, gereksinimlerini tek başına karşılayamamasıdır. Birlikte yaşamak zorunluluğunu duyan toplum, ancak toplumu oluşturan bireylerin iş birliği ve iş bölümü yapmaları, herkesin üzerlerine düşen görevleri yerine getirmeleri ile sağlıklı bir şekilde devam eder. İnsanlar, iş bölümü ve iş birliği yaparak gereksinimlerini karşılayabilirler. Örneğin hasta olan bir insana doktor, hemşire, hasta bakıcı, eczacı, hastane yöneticisi, teknisyen tarafından iş bölümü ve iş birliği içinde hizmet verilir. Hastalığı tedavi etme işlemi, bütün bu insanların birlikte çalışmasıyla gerçekleşir. İş bölümü ve iş birliği, “ben” değil, “biz”e öncelik verilmesini, diğer insanlarla duygu, düşünce ve her çeşit olanağın paylaşılmasını gerektirir.
İş bölümü ve iş birliğinin en güzel örneğini sivil toplum kuruluşlarında görürüz. Sivil toplum kuruluşları, devletin denetimi altında olmayan, kararlarını bağımsız olarak veren, toplumsal etkinliklerde bulunan bireylerin kurduğu birimlerdir. Bu kuruluşlar, çeşitli sorunların çözümü için gönüllü olarak iş birliği yapan kişilerden oluşur. Bu iş birliği sayesinde hem toplumsal birlik ve beraberlik hem de toplumsal dayanışma sağlanır. Böylece demokrasinin güçlenmesine de katkıda bulunulmuş olur.