Gülten Dayıoğlu'nun Kıyamet Çiçekleri adlı romanı, yirmi birinci yüzyılın ilk yarısında yukarı Mezopotamya'da yapılan arkeolojik kazılarda ortaya çıkan ve kayıp kıyamet kehanetlerini içeren eşi görülmemiş değerli bir yazıt etrafında şekillenmektedir. Dokunuldukça ürpertici sesler çıkaran bu yazıttaki soluk kesici haberlerle örülen eser; korku, sevinç, coşku, merak, yaşanası hayaller ve örneksiz bir aşkla bezenmiştir.
Yazar, kitabında okuyucuları yürek hoplatıcı serüvenlerle başka boyutlara taşımayı amaçlamıştır. Romanın insanüstü kahramanları olan Fukular ve insan özünden kopyalanarak türetilen Yenicanlar, okuyucuları gizemli varlıklarıyla sarıp büyülü dünyalara götürmektedir. Ayrıca okurlar, kitabı soluk soluğa okurken roman kahramanlarından biri olduklarını algılayacak, aynaya bakar gibi kendileriyle yüz yüze gelerek şaşıracaklardır.