1913 tarihli İl Özel İdaresi Kanunu (İdare-i Umumiye-i Vilayet Kanunu Muvakkatı), il özel idaresini şu şekilde tanımlamaktadır: İl, taşınır ve taşınmaz mallara sahip, kanunla belirlenmiş ve sınırlandırılmış özel görevleri gerçekleştirmekle yükümlü bir tüzel kişidir.
İl özel idareleri, Osmanlı Devleti döneminden kalan, ülke bütünlüğünün korunması endişesiyle, geliştirilmemiş, sadece sembolik görevler yapar duruma düşürülmüştür.
Yasayla verilen görevlerin hemen hepsi, merkezi yönetim tarafından üstlenilmiştir.
İl özel idarelerini geliştirmeden, sadece belediyeleri güçlendirmeye yönelik yerel yönetim reformu çabaları başarısız kalmaya mahkûmdur.
İl özel idaresinin üç organı vardır: İl genel meclisi, il daimi encümeni ve vali. İlk iki organ karar organı, vali ise il tüzel kişiliğinin yürütme organıdır.