Cumhuriyetin kuruluş yıllarındaki sosyal hayat, Osmanlı döneminden kalan bazı yapısal ve kültürel özelliklerle yeni Türkiye Cumhuriyeti’nin reformlarının etkisinin karışımını yansıtmaktadır. Cumhuriyetin ilanından önce Osmanlı toplumunda başlayan yenileşme hareketleri ve özellikle Meşrutiyet dönemindeki gelişmeler, sosyal hayata yeni bir düzen ve anlayış getirmiştir.
1923’te Cumhuriyetin ilanıyla birlikte, sosyal hayatta önemli değişiklikler yapılmaya başlanmıştır. Kadınlara seçme ve seçilme hakkı verilmesi, kıyafet devrimi, eğitimde laiklik ve karma eğitimin getirilmesi gibi reformlarla toplumsal yaşam modernleşmeye çalışılmıştır. Halk arasında batılı yaşam tarzları benimsenmeye başlanmış; köylerde ise tarım ve yerel hayat geleneksel devam etmekle birlikte devletin eğitim ve sağlık gibi hizmetleri yaygınlaştırma çalışmaları sürdürülmüştür.
Şehirlerde sosyal hayatta daha fazla hareketlilik, kültürel gelişmeler ve kadınların kamusal hayata katılımı ön plana çıkmıştır. Ayrıca tek dil politikasıyla eğitim ve iletişim dilinin Türkçe olması sağlanarak ulusal bilinç güçlendirilmiştir. Böylece Cumhuriyetin ilk yıllarında sosyal hayat, Osmanlıdan miras kalan yapılarla Atatürk devriminin yenilikçi ve modernleştirici özelliklerinin bir arada yaşandığı dinamik bir süreç olmuştur.