Doğu Anadolu Bölgesi'nin ekonomik özellikleri şu şekildedir:
- Geçim Kaynakları: Sanayi kuruluşları yetersiz olan bölgede halk geçimini başta hayvancılık olmak üzere tarımdan sağlar. Erzurum-Kars Bölümü'nde yüksek nitelikli sığırlar yetiştirilir. Göçer aşiretler yazın sürülerini yüksek yaylalarda otlatır.
- Tarım ve Bitkisel Üretim: Bitkisel üretime elverişli alanlar bölge yüzölçümünün %10'unu kaplar. Bu alanlarda en çok tahıl ekimi yapılır; ayrıca baklagiller, şeker pancarı, meyve, sebze, pamuk ve az miktarda tütün yetiştirilir. Iğdır, Malatya ve Elazığ ovalarında pamuk; Erzincan Ovası ile Van Gölü çevresinde ise meyve bahçeleri yer tutar. Bölgenin toprak ürünleri bakımından yurt ekonomisine katkısı azdır.
- Sanayi: Yalnızca büyük kentler çevresinde sanayiler kurulmuştur. Başlıcaları pamuklu dokuma, iplik, şeker, süttozu, un, peynir, yem, sigara ve çimento fabrikaları ile et kombinalarıdır.
- Yeraltı Kaynakları ve Madencilik: Yeraltı kaynakları bakımından zengin olan bölgede linyit, bakır, krom, gümüşlü kurşun yatakları bulunur. Madencilik alanında yurt ekonomisine katkısı önemlidir; tüm yurtta çıkarılan bakırın %50'si, kromun %70'i, demirin %75'i, manganezin %35'i, baritin %75'i, çinko ve kayatuzunun önemli bir kısmı bu bölgeden elde edilir.
- Enerji: Keban ve Karakaya hidroelektrik ile Afşin-Elbistan termik santralları bölgenin başlıca enerji üretim kuruluşlarıdır. Bölgenin elektrik enerjisi üretimindeki payı büyüktür. Türkiye'de hidroelektrik üretimine elverişli akarsu potansiyelinin üçte biri bu bölgede bulunmaktadır.
- Göç ve Nüfus: Tarımsal alanları kısıtlı ve sanayi işyerleri yetersiz olan bölge halkından işsiz kalan kesim, ekonomik olanakları daha gelişmiş yörelere göç etmek zorunda kalmaktadır. Doğu Anadolu yurdun en geniş ama en tenha ve en geri kalmış bölgesidir. Yurt ekonomisine en büyük katkısı canlı hayvan ve hayvan ürünleri ihracatı alanındadır.