Fiillere bağ-fiil (ulaç) eklerinin getirilmesiyle yapılır. Cümlede daima zarf olarak kullanılırlar ve çekim ekleri almazlar. Bağ-fiil ekleri şunlardır:
- -p (-ıp, -ip, -up, -üp)
- -arak (-erek)
- -a (-e)
- -ınca (-ince, -unca, -ünce)
- -madan (-meden)
- -maksızın (-meksizin)
- -dıkça (-dikçe, -dukça, -dükçe, -tıkça, -tikçe, -tukça, -tükçe)
- -alı (-eli)
- -ken
- -dığında (-diğinde, -duğunda, -düğünde, -tığında, -tiğinde, -tuğunda, -tüğünde)
Yapı Bakımından Farklı Olan Ek:
“-ken” eki diğer fiilimsi eklerinin aksine kendinden önce ekfiilin bağ-fiil eki olmasından dolayı bir çekim eki alarak kullanılır ve isimleri bile zarf yapabilir (Örn: “Ben çocukken burada yaşlı bir çınar ağacı vardı.”). Ancak isimleri zarf yapan bu kullanım, fiillerden türemedikleri için fiilimsi değildir.
Diğer Özellikleri:
Bağ-fiillerden sonra hiçbir çekim eki kullanılamaz. Yüklemin durumunu ya da zamanını bildirerek zarf görevinde bulunurlar.