Edward Said ve Samuel Huntington, medeniyetler çatışması konusundaki görüşleriyle uluslararası ilişkiler alanında önemli tartışmalara yol açmış iki düşünürdür.
Samuel Huntington, soğuk savaş sonrası dünya politikasında "yeni evre"yi tanımlarken, temel çatışmanın ideolojik ya da ekonomik değil, kültürel olacağını öne sürmüştür. Ona göre, ulus devletler dünya siyasetinde en güçlü aktörler olarak kalacak olsa da, küresel siyasetin başlıca sorunları farklı kültürel medeniyetler ve gruplar arasında yaşanacaktır. Bu medeniyetler arasındaki çatışmalar, geleceğin savaş alanlarının temelini oluşturacaktır. Huntington’un bu görüşü, Francis Fukuyama'nın "tarihin sonu" tezine ve küreselleşme ile devletlerin parçalanması gibi olayları kutlayanlara karşı geliştirilmiştir.
Edward Said ise Huntington’un medeniyetler çatışması tezine eleştirel yaklaşmıştır. Said'in görüşü, kültürel farklılıkların çatışma yerine etkileşim ve karşılıklı anlayışla yönetilmesi gerektiği yönündedir. Said, medeniyetler arasındaki ayrımları basitleştiren tanımlamalara karşı çıkarak, Batı-merkezci perspektifleri ve hegemonya biçimlerini sorgulamıştır.