Yaşar Kemal (asıl ismi Kemal Sadık Göğceli), 1922’de Osmaniye’nin Hemite köyünde doğmuştur. 5 yaşında kan davası yüzünden babasını yitirmiş ve bir kaza sonucu sağ gözünü kaybetmiştir. İlköğrenimini Adana Kadirli’de yapmış, yazmaya ortaokul sıralarında şiirle başlamıştır. Ortaokul son sınıfta okulu bırakmak zorunda kalan yazar; ırgatlık, amelebaşılık, pirinç tarlalarında su bekçiliği, arzuhalcilik, öğretmenlik ve kütüphane memurluğu gibi çeşitli işlerde çalışmıştır.
1950’de komünizm propagandası suçlamasıyla tutuklanan yazar, 1951’de cezaevinden çıktıktan sonra İstanbul’a yerleşmiş ve Cumhuriyet Gazetesi’nde fıkra-röportaj yazarlığı yapmaya başlamıştır. 1962’de Türkiye İşçi Partisi Yönetim Kurulu üyeliğine seçilmiş, 1963’ten sonra ise gazeteciliği bırakarak kendini tümüyle kitaplarına vermiştir. Ayrıca 1973’te Türkiye Yazarlar Sendikası’nın kuruluşuna katılmış ve 1973-1974 yılları arasında genel başkanlığını yapmıştır.
İlk öykü kitabı olan Sarı Sıcak 1952’de, ilk romanı olan İnce Memed ise 1955’te yayınlanmıştır. Yapıtlarında Torosları, Çukurova’yı, Çukurova insanının acı yaşamını, ezilişini, sömürülüşünü, kan davasını, ağalık ile toprak sorununu çarpıcı bir biçimde ortaya koymuştur.