Sıfat, varlıkların niteliğini gösteren ya da onu belirten sözcüklerdir. Türkçe'de sıfatlar söz diziminde kesinlikle bulunması gereken bir nitelik taşımaz; cümle örgüsü içinde isim türü sözcüklerin çeşitli niteliklerini göstermek ya da belirtmek için isimlerin önüne getirilerek yer alır.
Türkçe'de sıfatlar yapılarına göre üç gruba ayrılır:
- Yalın sıfatlar: Herhangi bir yapım eki almamış ya da başka bir sözcükle bileşmemiş sıfatlardır (örneğin: az, çok, iyi, bir).
- Türemiş sıfatlar: İsim ya da eylem kök ve gövdelerinden sıfat yapma ekleriyle türetilmiş sıfatlardır (örneğin: çiçekli, şekersiz, ulusal, yapay, sevilen, beşinci).
- Bileşik sıfatlar: İki ya da daha çok sıfatın veya başka sözcük türlerinin birleşmesiyle oluşan sıfatlardır (örneğin: ağırbaşlı, aşıkyürekli, karabiberli, birkaç, elden düşme, güngörmüş).
Sıfatlar işlevleri ve anlamları bakımından temel olarak ikiye ayrılır:
1. Niteleme Sıfatları
İsimlerin biçimlerini, renklerini, durumlarını, yerlerini, bağıntılarını ve benzer durumlarını belirtir (örneğin: yuvarlak masa, eğri çizgi, mavi deniz, kırmızı şapka, gerçekçi yaklaşım).
2. Belirtme Sıfatları
İsimleri sayı belirterek, soru sorarak, gösterme yoluyla veya belgisiz olarak belirten sıfatlardır. Kendi içinde dörde ayrılır:
- Gösterme sıfatları (işaret sıfatları): İsimleri göstererek belirten sıfatlardır (örneğin: bu, şu, o).
- Soru sıfatları: İsimleri soru yoluyla belirten sıfatlardır (örneğin: hangi, kaç, nasıl, kaçıncı, kaçar).
- Belgisiz sıfatlar: İsimleri belgisiz olarak belirten sıfatlardır (örneğin: bazı, bir, bütün, birkaç, nice, fazla, çoğu).
- Sayı sıfatları: Sayı isimleriyle kurulan ve ismin sayısını belirten sıfatlardır. Asıl sayı sıfatları, üleştirme sayı sıfatları, kesir sayı sıfatları ve sıra sayı sıfatları olarak dörde ayrılır.