Matbaanın ilk kez kullanılması Uzakdoğu’da başlamıştır ve bilinen ilk baskı VIII. yy’da Japonya’da yapılmıştır. İmparatoriçe Shotoko Budizm’in kutsal metinlerini Sanskrit dilinde Çin alfabesiyle bastırmıştır. İlk kez tek tek harfler dökerek baskı yapmayı Pi Sheng porselenden harfler kullanarak denemiş, matbaanın gelişimine hız kazandırmıştır. Matbaa daha sonra Çinlilerden Uygurlara geçmiş ve Uygurların IX. yy’dan itibaren baskı yaptığı bilinmiştir.
Avrupa’da matbaacılık özellikle XV. yy’da gelişme göstermiştir. Johann Gutenberg, çırağı Fust ile birlikte Mainz şehrinde metal harflerle basım tekniğini uygulamış ve ilk çalışmaları olan 42 satırlık İncil’i 1455 yılında basmışlardır. 1462’de Mainz şehrine saldırılması sonucunda kaçan basımcılar Avrupa’nın her yanına dağılmıştır.
Türkiye’de matbaacılık ise, Sultan 2. Beyazit'ın 1492 yılında topraklarına kabul ettiği engizisyondan kaçan Yahudilerin matbaa tekniğini beraberlerinde getirmesiyle gelişmiştir. David ve Samuel ibn Namhias kardeşler 1493 yılında İstanbul'da ilk basımevini kurmuşlardır. Osmanlı topraklarında çalışan ilk matbaadan yıllar sonra İbrahim Mütefferika Lale Devri'nde matbaasını kurmuş ve matbaasında basılan ilk kitap Kitab-ı Lügat-ı Vankulu (Vankulu sözlüğü) olmuştur. Günümüzde Türk matbaacılığı teknolojik gelişmelere bağlı olarak gelişimini sürdürmektedir.