Cahit Sıtkı Tarancı, 2 Ekim 1910'da Diyarbakır'da dünyaya gelmiştir. Babası Bekir Sıtkı, annesi Arife Hanım'dır. İlk eğitimini Diyarbakır'da tamamladıktan sonra orta öğrenimi için İstanbul Kadıköy Fransız Saint Joseph Lisesi'ne gönderilmiş, ardından 1931 yılında Galatasaray Lisesi'ne gitmiştir. Fransızcayı iyi öğrenerek Baudelaire, Rimbaud ve Mallarme'yi özümsemiştir. 1931-1935 yılları arasında Mülkiye Mektebi'nde ve Yüksek Ticaret Okulu'nda okumuş, 1938-1940 yılları arasında Paris'te Sciences Politiques'te yüksek öğrenimini tamamlamıştır. Paris Radyosu'nda Türkçe yayınlar spikerliği yapmıştır. 1940 yılında İkinci Dünya Savaşı sırasında Türkiye'ye dönmüş, 1941-1943 yıllarında askerliğini yapmıştır. 1946'da CHP Şiir Ödülü'nde birincilik almıştır. Anadolu Ajansı ve Çevirme Bakanlığı'nda tercüman olarak çalışmıştır. 1953 yılında ağır bir hastalığa yakalanmış, 1956 yılında tedavi için götürüldüğü Viyana'da hayatını kaybetmiştir.
Sanat için sanat ilkesine bağlı kalan Tarancı, şiiri kelimelerle güzel şekiller kurma sanatı olarak görmüştür. Açık ve sade bir üslubu vardır. Şiirlerinde yaşama sevinci, ölüm, yitik aşklar, mutlu sevdalar, yalnızlık, bohem hayatın buruklukları ve çocukluk özlemi gibi temalara yer vermiştir.
Eserleri
Şiir Kitapları:
- Ömrümde Sükut (1933)
- Otuz Beş Yaş (1946)
- Düşten Güzel (1952)
- Sonrası (1957)
Mektupları:
Öykü Kitapları:
- Gün Eksilmesin Penceremden