Cahit Sıtkı Tarancı'nın şiirlerinde ölüm ve yalnızlık temasının öne çıkmasının ve şairin bedbin bir şair olarak bilinmesinin arkasında birkaç önemli neden bulunmaktadır. Bu algının sebepleri arasında; şairin yaşadığı dönemin savaşlardan yorgun düşmüş dünyasında hakim olan karamsarlık duygusu, çağdaşlarıyla birlikte mutsuz bir nesli temsil etmesi, şiir dünyasına en bilinen şiiri Otuz Beş Yaş ile adım atması ve diğer bütün şiirlerinin bu şiirin gölgesinde kalması gösterilebilir.
Ancak bu algıya rağmen, şairin şiirleri objektif bir bakış açısıyla değerlendirildiğinde sevgili, aşk ve tabiattan kaynaklanan “Yaşama Sevinci” temasının da pek çok şiirinde sıklıkla işlendiği görülmektedir. Dolayısıyla ölüm teması şairin şiir dünyasındaki tek konu olarak genellenmemelidir.