Çömlekçilik, toprağın ya da asıl olarak killi toprağın çeşitli aşamalardan geçirildikten sonra şekillendirilip kullanılmak üzere çeşitli eşyalar üretilmesine verilen addır.
İnsanlığın çömleği nasıl keşfettiği tam olarak bilinmemekle birlikte, genellikle kabul gören varsayım, toprağın ateşte pişip sertlik kazandığının tesadüfen bulunduğudur.
Anadolu’da ilk yapılan çömlekler Neolitik döneme, yani yaklaşık MÖ 7000'li yıllara dayanmaktadır. İlk yapılan çömlekler sargı-dolama usulü ile elde şekillendiriliyor ve pişirim genellikle açık ateşte yapılıyordu. MÖ 3000 yılında çömlekçi çarkının bulunmasıyla çark üzerinde şekillendirmeler başlamış ve toprağın pişirilmesi için ilkel fırınlar kullanılmaya başlanmıştır.
Günümüzde Anadolu’nun pek çok yerleşim yerinde çömlek yapılmaktadır. Örneğin Eskişehir'in Mihalıççık ilçesi Sorkun köyünde ve Manisa'nın Salihli ilçesine bağlı Gökeyüp köyünde kadınlar, Neolitik dönemde uygulanan teknikle çamuru şekillendirmekte ve açıkta pişirmektedirler. Çömlek üretiminde çarkın kullanıldığı yerlerde ise bu işi erkekler de yapmaktadır.