Münir Nurettin Selçuk, 1901 yılında İstanbul'un Sarıyer semtinde doğmuştur. Divanı Hümayun muavini ve Darülfünun İlahiyat Şubesi muallimlerinden Mehmed Nuri Bey ile Fatma Hanife Hanım'ın oğludur.
Müzik hayatına on beş yaşında Darü'l-Feyzi Musiki Cemiyeti'ne öğrenci olarak giren Selçuk, Zekaizade Ahmed Efendi, Ali Rıfat Bey ve Bestenigar Ziya Bey gibi önemli isimlerden dersler almıştır. Askerlik görevi sırasında 1923'te Muzikai Hümayun'a girmiş, Cumhuriyet'in ilanından sonra Riyaseti Cumhur Heyeti'nde üç yıl görev yapmıştır. Aynı yıl Paris'e giderek iki yıl ses tekniği dersleri almıştır.
22 Şubat 1930 gecesi Beyoğlu'ndaki Fransız Tiyatrosu'nda verdiği ilk sahne konseri ile solo icrada bir dönüm noktası oluşturmuştur. Mikrofon kullanmadan ve ayakta verdigi bu konserlerle Türk musikisinde yeni bir üslup ve icra tekniği geliştirmiştir. Sahibinin Sesi, Orfeon Record, Polydor, Odeon ve Pathe gibi şirketler için doldurduğu plaklar sayesinde geniş bir dinleyici kitlesine ulaşmıştır.
1953 yılında İstanbul Belediye Konservatuarı'na üslup ve teganni öğretmeni olarak atanan Selçuk, ertesi yıl icra heyeti şefliğine getirilmiş ve 1976'ya kadar yirmi iki yıl boyunca üç yüz civarında konser yönetmiştir. Ayrıca İstanbul Radyosu'nda müşavirlik yapmış, Mısır, Irak, Suriye, Macaristan, Avusturya ve İngiltere'de konserler vermiştir. 27 Nisan 1981 tarihinde vefat eden sanatçının mezarı Bebek'teki Aşiyan Mezarlığı'ndadır.
Yirminci yüzyıl Türk musikisinin en önde gelen sanatçılarından biri olan Münir Nurettin Selçuk, hafızlara özgü "gaygaylı" okuyuş tarzını sadeleştirerek yeni bir yorum ve icra derinliği getirmiştir. Yahya Kemal'in ifadesiyle, Tanburî Cemil Bey'in sazla ifade ettiğini sözle ifade eden eşsiz bir hanendedir.